スタージョン級(初期型)
usn_ssn_sturgeon_72潜水艦アメリカSSN

- Length
- 89 m
- Beam
- 9.6 m
- Displacement
- 4640 t
- Max Speed
- 26 kn
解説
本級は冷戦期の大部分においてアメリカ潜水艦部隊の主力を担った。パーミット級の設計を発展させたものであるが、静粛性の向上や居住性の改善に重点が置かれており、電子機器用スペースの拡張やより多くのマストを格納できる大型セイルの採用によってELINT(電子情報収集)任務に最適化されている。スタージョン級は製造期間を通じて数多くのアップグレードが行われており、初期の「ショートハル型」モデルは、最後の9隻の「ロングハル型」モデルと比較して、静粛性がやや劣り、ESM(電子戦支援対策)装置も旧式であった。1960年代後半から1970年代初頭にかけて、多くのスタージョン級は依然としてマーク37とマーク16魚雷を組み合わせて運用していたが、1970年代の間に大半の艦がMk-48魚雷、BQR-25 STASS、およびBQQ-5ソナーへと近代化改修されるか、あるいはそれらを当初から装備して建造された。
Unit
- Type
- Submarine
- Role
- SSN
- In service
- 1966–1980
- Variants
- 28
- Armor
- None
- Task Force cost
- 6,000 pts
- Score value
- 5
Dimensions
- Length
- 89 m
- Beam
- 9.6 m
- Displacement
- 4,640 t
Performance
- Max speed
- 26 kn
- Max reverse
- 7 kn
- Periscope depth
- 50 ft
- Crush depth
- 1,625 ft
- Max depth change
- 5 m/s
Machinery
- Main power
- Nuclear
- Horsepower
- 15,000 hp
- Propulsion
- 1 shaft
- Rudders
- 1
Signatures
- Visual ID range
- 6 nm
- RCS
- Semi-small
- IR signature
- Semi-small
Service variants
| Variant | In service |
|---|---|
| Variant 1 | 1967–1978 |
| Variant 2 | 1968–1978 |
| Variant 3 | 1968–1977 |
| Variant 4 | 1969–1980 |
| Variant 5 | 1971–1980 |
| Variant 6 | 1969–1980 |
| Variant 7 | 1969–1980 |
| Variant 8 | 1968–1980 |
| Variant 9 | 1966–1980 |
| Variant 10 | 1969–1980 |
| Variant 11 | 1967–1980 |
| Variant 12 | 1971–1980 |
| Variant 13 | 1967–1980 |
| Variant 14 | 1968–1980 |
| Variant 15 | 1968–1980 |
| Variant 16 | 1969–1980 |
| Variant 17 | 1972–1980 |
| Variant 18 | 1971–1980 |
| Variant 19 | 1969–1980 |
| Variant 20 | 1969–1980 |
| Variant 21 | 1969–1980 |
| Variant 22 | 1970–1980 |
| Variant 23 | 1971–1980 |
| Variant 24 | 1970–1980 |
| Variant 25 | 1970–1980 |
| Variant 26 | 1971–1980 |
| Variant 27 | 1971–1980 |
| Variant 28 | 1972–1980 |